‘Ik zorg voor mijn man uit liefde’

Liefde. In voor- en tegenspoed. Dat is wat je bij Nanda en Rudi ten Dam ziet. Toen Rudi begin 50 was, werd de ziekte van Parkinson vastgesteld. Inmiddels woont hij sinds 2023 in het Stadskwartier in Rijssen. Nanda: “Natuurlijk ben ik mantelzorger, maar zo noem ik dat nooit. Ik ben gewoon bij mijn man.”

Aan auto’s sleutelen bij zijn eigen zaak Autobedrijf Ten Dam. Samen met zijn vrienden met een gezamenlijke bus op stap. Feesten op de Zwarte Cross. Zo kon je Rudi ten Dam uit Rijssen jarenlang uittekenen. Een gezelligheidsmens pur sang.
Na zijn diagnose blijft hij nog zo lang mogelijk klussen in de garage. Rudi bleef vasthoudend. Toch wordt het steeds lastiger. Uiteindelijk is de diagnose Lewy Body, een hersenziekte die zowel geestelijke als lichamelijke klachten veroorzaakt. Van Parkinson-achtige bewegingsproblemen tot schommelingen in alertheid. Nanda legt uit: “De meest basale dingen worden steeds lastiger.”

Uit liefde
Met de jaren werd Nanda meer en meer mantelzorger voor haar man. Al zal ze het zelf niet snel zo noemen. “Ik ben er gewoon voor hem.” En daarin staat ze niet alleen. Nanda: “Ik kom uit een groot gezin en we hebben altijd veel naasten gehad die bijsprongen. Vrienden kwamen langs en Rudi is ook een hele tijd naar de opvang gegaan.” In 2023 kwam toch het moment dat het thuis niet meer ging. Rudi verhuisde naar het Stadskwartier in Rijssen. Sindsdien bezoekt Nanda hem vier á vijf keer per week en haalt ze hem vaak op voor een verjaardag of uitje. “Dat voelt niet zwaar, dat doe je uit liefde.”

Welkome ondersteuning
Toch heeft Nanda af en toe wel behoefte aan ondersteuning. “In het begin denk je bij alles nog: dat regel ik zelf wel”, legt Nanda uit. “Maar via de casemanager werden we al snel op Stichting Evenmens gewezen. Die legde uit dat er ook dingen mogelijk waren om mij te ondersteunen.”

Ze volgt onder andere een cursus ‘Omgaan met dementie’, die volgens haar heel verhelderd is. Daarnaast gaat ze naar bijeenkomsten voor mantelzorgers. “Van een wandeling tot een high wine en van bloemschikken tot andere creatieve avonden. Ik heb al van alles gedaan.” Steeds weer merkt Nanda dat het haar goed doet om ‘even alles te vergeten’ of er juist met anderen over te praten.

“Ik heb op dat soort avonden mensen ontmoet die in hetzelfde schuitje zitten. Tegenwoordig heb ik met een paar anderen zelfs contact als we weer een uitnodiging van Evenmens krijgen. Dan appen we ‘Wanneer ga jij? Dan ga ik ook!’. Juist die contacten die je eraan overhoudt, vind ik heel erg waardevol.”