De boodschappen doen, mee naar een doktersafspraak, kleine klusjes regelen, dingen helpen onthouden. Het voelt voor Roelie eigenlijk niet als mantelzorg. Ze doet het met alle liefde voor haar vader. Hij heeft namelijk net een beetje extra hulp nodig. Na een hersenbloeding in 2009 moet hij alles opnieuw leren. “Ik kon niet meer lopen”, legt Jan uit. “Maar ik ben er weer goed bovenop gekomen.” Zijn vrouw houdt hem altijd in evenwicht. Zij is het geheugen. Vertelt hem dat hij naar de dokter moet en legt schone kleren voor hem klaar. Sinds haar overlijden komt er meer zorg op Roelies schouders terecht.

Jan: “Eigenlijk heb ik een heel makkelijk leven. Ik hoef me nergens druk om te maken, omdat ik weet dat Roelie of andere familie het regelt.”

Naast elkaar
En juist nu is het extra fijn dat ze maar één deur verderop woont. Iedere dag loopt Roelie wel even bij haar vader naar binnen. “Als ik zie dat de gordijnen nog dichtzitten, ga ik toch even kijken”, vertelt ze. De meeste zorgtaken komen op Roelie terecht, maar gelukkig is er wel hulp. “Als er klusjes bij mijn vader in huis moeten gebeuren, vraag ik mijn man Wim.” Daarnaast komt er af en toe thuiszorg langs. Roelie: “De thuiszorg heeft bij mijn moeder veel geholpen en die blijft ook nu af en toe komen om te zien hoe het is. Dat is heel fijn, omdat we het dan ook makkelijk kunnen bespreken als iets niet meer gaat.”

Met liefde
Voor Roelie is het mantelzorgen eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. “Natuurlijk vraagt het soms veel, maar het voelt nooit als te veel. Ik ben zelf chronisch ziek, toen mijn dochter nog klein was, was ik een hele periode heel ziek. Toen stonden mijn ouders altijd voor ons klaar. Nu kan ik iets teruggeven. En we blijven samen gewoon positief. Van ieder probleem maken wij een uitdaging. Uiteindelijk zegt mijn vader iedere dag ‘bedankt’ tegen me. Maar dat is echt niet nodig. Ik doe dit met alle liefde.”

‘Even tijd voor mezelf’
Roelie was al bekend bij mantelzorgorganisatie Evenmens door vrijwilligerswerk. “Ik help koffieschenken bij Kom d’r In in Hellendoorn, een ontmoetingscentrum voor mensen met beginnende geheugenproblemen en hun mantelzorgers.” Daarnaast meldt ze zich ook wel eens aan voor activiteiten. “Ik ben een keer wezen high tea’en en werd eens uitgenodigd voor een lunch. Daar heb ik heel leuk contact met andere mantelzorgers aan over gehouden, dat is heel waardevol.” Roelie realiseert zich inmiddels dat het helpt om af en toe tijd voor jezelf vrij te maken. “Daarom ben ik van plan om meer gebruik te maken van het aanbod van Evenmens. Ook wil ik nog graag de online cursus voor mantelzorgers bij ze gaan volgen. Ik denk dat dat me ook echt kan helpen.”